Skocz do zawartości




Zdjęcie

Wpływ tradycji kultury antycznej na polską literaturę epoki renesansu


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
3 odpowiedzi w tym temacie

Katalogi.pl

Katalogi.pl
  • Bywalec

#1 PeNTiaK

PeNTiaK

    1

  • Members
  • PipPip
  • 12 postów

Napisano 17 styczeń 2004 - 18:51

Poszukuję jak najwięcej informacji na temat:
'Omów wpływ tradycji kultury antycznej na rozwój polskiej literatury epoki renesansu'.
Potrzebne mi jest to na próbną maturę. Wielkie dzięki za każdą odpowiedź.
Pozdrawiam.



#2 PeNTiaK

PeNTiaK

    1

  • Members
  • PipPip
  • 12 postów

Napisano 17 styczeń 2004 - 19:40

Hmmm... Chciałbym podzielić sie z wami wynikami moich poszukiwań dot. tego tematu, jednak posiadam tylko treść tego co znalazłem - nie mam linków do stron, na których te teksty były. Czy mogę je wkleić bez linka??

Wszystko co cię nie zabiję to cię wzmocni ...

#3 Orontaria

Orontaria

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 870 postów

Napisano 17 styczeń 2004 - 20:42

no pewnie że możesz



#4 PeNTiaK

PeNTiaK

    1

  • Members
  • PipPip
  • 12 postów

Napisano 20 styczeń 2004 - 20:15

Będą powyrywane z kontekstu ale co tam ;p

- Tycjan - malarz, posługujący się motywami biblijnymi i mitologicznymi;

- Albrecht Drer - sięgający do motywów biblijnej Apokalipsy
Renesansowe nawiązania do Antyku. Twórcą, który zdecydowanie najczęściej nawiązuje do antyku jest Jan Kochanowski. Większość jego utworów, prócz tego, iż gatunkowo należy do tych, uprawianych w antyku, zawiera liczne motywy, należące do tej epoki. Utworem, szeroko czerpiącym z antycznej tradycji jest "Odprawa posłów greckich". To nie tylko nawiązanie do starożytności poprzez zaczerpnięcie motywów i haseł, lecz także poprzez zachowanie reguł, typowych dla antycznej tragedii. Także we fraszkach dostrzec można nawiązania do kultury ubiegłych wieków. Zasadniczym, powtarzającym się motywem we fraszkach refleksyjnych jest postawa epikurejska. Doskonałym przykładem może być utwór "Do gór i lasów", w którym poeta stwierdza "A ja z tym trzymam, kto co w czas uchwyci.". Prócz nawiązań do haseł poeta sięga także do mitologicznych postaci. I tak w jego utworach przewijają się Orfeusz ("Na lipę"), Sybille i Proteus ("Do gór i lasów"), Eros ("O miłości") a także Muzy ("Ku Muzom"). Poeta sięga także do antycznej koncepcji losu ludzkiego, przedstawianego w postaci jednego z rzymskich bóstw, boginki Fortuny. Równie wiele odwołań znaleźć można w "Pieśniach" Kochanowskiego. Również tu przewijają się antyczni bogowie: Fortuna (Pieśń IX "Chcemy sobie być radzi ?"), Pogoda (Pieśń XXIII), Mars (Pieśń V "O spustoszeniu Podola") i faunowie (Pieśń świętojańska o Sobótce). Ponadto pojawiają się także postacie antyczne, czego przykładami mogą być Ikar i muzy (Pieśń XXIV "Niezwykłym i nie leda piórem obdarzony") oraz miejsca znane z Mitologii - Styks (Pieśń XXIV). Prócz sięgania do starożytnego epikureizmu, sięga także Kochanowski do horacjańskiego motywu "Exegi monumentum" i "Non omnis moriar". W Pieśni XXIV stwierdza, iż jest "Niezwykłym i nie leda piórem obdarzony", wyraża wiarę w to, iż nie pozostanie on nieznany lub co gorsza zapomniany. Prócz tych haseł sięga także do antycznej próby znalezienia "złotego środka", cudownej recepty na szczęśliwe życie. Dla Kochanowskiego wartością taką wydaje się być umiar we wszystkim, czego człowiek się podejmuje. Prócz sięgania do motywów i postaci antycznych, poeta nawiązuje do tej epoki niemalże bezpośrednio - poprzez swą próbę tłumaczenia Pieśni Horacego. W Pieśni II poeta nawiązuje do słynnych filozofów starożytnych, takich jak Platon, Sokrates czy Epikur. Tak jak oni, podejmuje on problem szczęścia. Odniesienia do antyku dostrzec można także w "Trenach". I tu znaleźć można odwołania do postaci starożytnych myślicieli, takich jak Heraklit czy Symonides. I także tutaj dostrzec można postacie wywodzące się z mitologii, min. Persefonę i Charona. W "Trenach" odnajdujemy motyw wysp szczęśliwych, zaczerpnięty z tradycji antycznej.

---------------------------------------------------------------------------

Renesans nie "odkrył "antyku tak, jak odkrywa się nowe, nie znane dotąd lądy; w tym sensie humaniści nie byli Kolumbami obszarów starożytnej kultury. Wiadomo bowiem, że i uczone łacińskie średniowiecze miało rozległą orientację w zakresie grecko-rzymskich osiągnięć nauki, literatury, a zwłaszcza filozofii (przypomnijmy sobie scholastykę "uzbrojoną" w teorię Arystotelesa). Jednakże średniowieczna wiedza o antyku była mniej kompletna, w pewnym sensie chaotyczna, bo operująca poszczególnymi fragmentami, a nadto nacechowana niejaką ostrożnością, mającą źródło w nieobojętnym religijnie stosunku do "pogańskiej" epoki. Natomiast renesansowe "odkrycie" antyku polegało na wspomnianym już "wskrzeszaniu jego duszy", czyli na próbie zrozumienia i pojęcia starożytności jako sensownej całości, w której każdy element ma wyznaczone miejsce i funkcję tłumaczące się właśnie w związku z ową całością. Takie ujęcie przyczyniło się do innego, bardziej wszechstronnego naświetlenia starożytnej wiedzy i kultury, do nadania jej zabytkom nowego, właściwego sensu.

---------------------------------------------------------------------------

Renesans (Odrodzenie) pojawił się we Włoszech w XIV wieku i trwał do początku XVI wieku. W innych krajach Europy, w tym w Polsce, II poł. XV wieku i cały XVI do lat 30-tych XVII wieku.
Najważniejszym czynnikiem rozwojowym było odkrywanie i popularyzowanie dorobku antyku, w tym filozofii starożytnej, a wśród niej poglądów Epikura, który za najważniejsze dobro uważał brak cierpienia oraz przyjemności intelektualne.
Głównym nurtem Renesansu był humanizm, głoszący wszechstronne zainteresowanie człowiekiem w jego życiu doczesnym. Hasłem humanistów tej epoki stały się słowa starożytnego poety rzymskiego, Terencjusza: "Homo sum, humani nihil, a me alienum asse puto."
Drugim obok humanizmu ruchem tej epoki była reformacja - ruch religijno-społeczny, który doprowadził do rozłamu w kościele katolickim i powstania nowych wyznań.
Największy i najwspanialszy rozkwit renesansu polskiego, tzw. "złoty wiek", przypada na wiek XVI.

---------------------------------------------------------------------------

14. Udowodnij związki polskiego renesansu z antykiem.
- bardzo silne związki, nawet można powiedzieć że antyk opanował i określił renesans
- antyk był źródłem tej epoki, znaczniejszym nawet niż Biblia
- renesansowi twórcy olśnieni epoką jako całością
- najświetniejsze umysły epoki zaczęły studiować historię starożytnych, ich dorobek literacki, filozoficzny, nawet języki (np.
Kochanowski)
- przejęto wiele gatunków literackich (patrz Kochanowski)
- punkt widzenia starożytnych filozofów - epikureizm i stoicyzm - recepty na życie
- na wzór Horacego poszukiwano „złotego środka”, Jan Kochanowski tłumaczył jego pieśni
- odżyły postacie starożytnej mitologii : Muzy (Kochanowski „Ku Muzom”), Dafnis (Szymonowic)
- reformy państwa Frycza-Modrzewskiego - do Platona i Cycerona sięgnął
- idea antropocentryzmu i humanizmu, harmonii -> filozoficzne założenia antyku, który eksponował człowieka

---------------------------------------------------------------------------

Pisarzy obowiązują zasady wywodzące się ze starożytności, głownie z działa Arystotelesa "Poetyka". Utwór musi zachować pełną kompozycję; wstęp, rozwinięcie, podsumowanie. Styl musi być dostosowany do tematu (o rzeczch ważnych pisać uroczyście, o drobnych żartobliwie). Nie wolno mieszać rodzajów i gatunków literackich.

---------------------------------------------------------------------------

- J. Ziomek, "Renesans"
- J. Pelc, "Literatura renesansu w Polsce"
- J. Burckhardt, "Kultura odrodzenia we Włoszech"
- A. Borowski, "Renesans"
- T. Klaniczay, "Renesans, manieryzm, barok"

Wszystko co cię nie zabiję to cię wzmocni ...



Similar Topics Collapse

  Temat Forum Autor Podsumowanie Ostatni post


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych


Inne serwisy: IFD