Skocz do zawartości




Zdjęcie

Jak się pisze ESEJ???


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
3 odpowiedzi w tym temacie

Katalogi.pl

Katalogi.pl
  • Bywalec

#1 fudzi4

fudzi4

    1

  • Members
  • Pip
  • 3 postów

Napisano 26 marzec 2004 - 11:38

mam takiego malutkiego problema, po prostu mam napisać esej a nie za bardzo wiem jak. Błagfam, dajcie mi znać tylko jak najszybciej, dzięki!

#2 asiu

asiu

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 1712 postów

Napisano 26 marzec 2004 - 14:08

oto co znalazłam w poradniku dla maturzysty - teks przytoczony dosłownie

Esej

Jakie tematy:
Esej jest utworem bliskim publicystyce, gdzieś z pogranicza literatury i nauki. Może mówić o bardzo różnych zagadnieniach: filozoficznych, literackich, naukowych... Charakteryzuje go to, że temat ujmuje w sposób ciekawy, oryginalny, pokazując indywidualne spojrzenie autora (subiektywizm!). Istotą eseju nie jest-jak w rozprawce - rozumowanie (argument > wniosek), ale swobodne rozważanie problemu. Jaki temat „pasuje" do eseju? Przy poleceniach maturalnych nie znajdziecie, co prawda, wskazówki sugerującej określoną formę pracy, ale wszędzie tam, gdzie temat pozwala na swobodę myśli, możecie napisać esej.
Mniej do niego pasują tematy czysto rozprawkowe: „udowodnij prawdziwość stów...", „polemizuj z tezą...". Ich celem jest jednoznaczne rozstrzygnięcie problemu, podczas gdy w eseju wywód myślowy jest raczej otwarty.
Wybór tej formy pisarskiej powinien Warn podyktować nie tyle konkretny typ tematu, ale przeświadczenie, że na dany temat możemy powiedzieć coś nowego, odkrywczego, odległego od powszechnie znanych prawd.
Oto konkretny przykład: temat „Obrazy miłości w różnych epokach literackich". Nie ma sensu silenie się na napisanie eseju, jeśli mamy do powiedzenia tyle, że obrazy miłości były różne i że to uczucie przynosiło szczęście, ale także cierpienie. W eseju nie ma miejsca na truizmy i banały! Taki temat może jednak zostać zrealizowany zupełnie inaczej. Można np. przeanalizować zależność obrazów miłości od wydarzeń historycznych czy wpływu konkretnych wzorów literackich. Albo porównać odmienność spojrzeń na miłość w utworach pisanych przez mężczyzn i przez kobiety. Na esej trzeba mieć pomysł.
Jedną z ważnych cech eseju jest refleksyjność, przejawiająca się np. obecnością odwołań filozoficznych. W omawianiu wspomnianych wyżej obrazów miłości można się odwołać nie tylko do literatury, ale też filozofii, historii, psychologii, socjologii...
Trzeba jedynie mieć tę wiedzę, a także trochę odwagi w wyciąganiu nieszablonowych wniosków.

Swobodna kompozycja
Esej jest formą otwartą, nie musi prowadzić do jednoznacznego rozstrzygnięcia problemu.

Jego cechą jest także swoboda kompozycji - może być ona luźna, fragmentaryczna, niekoniecznie trójdzielna, może zawierać dygresje.

Ta cecha wyraźnie podoba się uczniom, którzy błędnie interpretują ją jako pozwolenie na chaos. Nic bardziej mylnego! Całkowita wolność eseju jest pozorna, a kształt pracy wyraźnie podporządkowany rozważaniom autora.

Oto przykład maturalnego tematu sprzed kilku lat:
"Ojcowie - Termopile, Synowie - za ile.
Dialog mojego pokolenia z dziedzictwem bohaterskich postaw
w literaturze."

Do takiej pracy można wprowadzić elementy dialogu, na przykład jako wstęp i zakończenie. W skrajnym przypadku cały tekst może być zapisem rozmowy. Należy jednak pamiętać, że rozmówcy naprawdę muszą coś mieć do powiedzenia!
Formy uporządkowane -jak rozprawka - paradoksalnie mogą okazać się łatwiejsze, bo wyraźnie podpowiadają autorowi, jak powinna wyglądać jego praca.

To prawda, że w eseju może nie być wyraźnego zakończenia - zamiast niego czytelnik spodziewa się raczej zaskakującej puenty (to dużo trudniejsze!).

Oryginalna myśl w pięknej formie
Błyskotliwym wnioskom musi w eseju towarzyszyć wielka dbałość o stronę językową. Ta forma pisarska wymaga niełatwej do osiągnięcia harmonii między wiedzą i artyzmem. Niektórzy twierdzą, że złego eseju nie można napisać -wówczas po prostu „to coś" przestaje być esejem. W skrajnych wypadkach esej zbliża się do prozy poetyckiej (gdy piękna forma dominuje nad rozważaniami) lub rozprawy filozoficznej (przy niewystarczającej dbałości o piękno stylu), zazwyczaj jednak twórcy dążą do pewnej równowagi elementów.

Kilka rad jak pisać esej:

Dbaj o bogactwo języka - stosuj różne konstrukcje składniowe, unikaj powtórzeń (chyba, że są zamierzone!). Możesz wykorzystywać różne odmiany stylistyczne - wprowadzać np. słownictwo naukowe czy potoczne. Warunek: musi to czemuś służyć, nie może wynikać jedynie z nieumiejętności używania wyrazów we właściwych kontekstach (dotyczy to zwłaszcza elementów potocznych).

Wplataj w swoją wypowiedź cytaty z utworów, aforyzmy, anegdoty - dzięki nim wypowiedź staje się ciekawsza, a poza tym to właśnie sposób, by pochwalić się erudycją. Ciekawa anegdota pomoże Ci efektownie zacząć pracę (lub ją zakończyć). Cytat możesz uczynić mottem pracy. Pamiętaj, że możesz ją także zatytułować.

Stosuj środki stylistyczne - tylko tam, gdzie uznasz to za niezbędne (nic na siłę!) i niekoniecznie od razu porównania homeryckie (bardzo rozbudowane). Ciekawa metafora pomoże lepiej wyrazić myśl, epitety czynią pracę obrazową, onomatopeje -wpływają na jej brzmienie, muzyczność. Sprzeczności istniejące w omawianym problemie łatwiej będzie Ci wyeksponować dzięki zastosowaniu oksymoronów czy antytez. Staraj się - podobnie jak w przypadku wniosków - unikać banałów, schematyczności.

Wykorzystuj elementy retoryczne - nie tylko w postaci pytań retorycznych, ale też apostrof czy powtórzeń. Ich obecność urozmaica stylistykę tekstu, ale także pomaga w nawiązywaniu kontaktu z odbiorcą, zaciekawieniu go.


Korzystaj z dobrych wzorców
Esej narodził się w okresie renesansu - nazwa pochodzi od Essais Michała Montaigne'a (pisanych w latach 1580 -1588); drugi z twórców gatunku to Franciszek Bacon (Essays, 1597). Od tamtego czasu forma ta była bardzo chętnie stosowana. Takie teksty pisali Kartezjusz i Pascal, Wolter i Goethe, Stendhal i Nietzsche. Zwłaszcza wiek XX przyniósł niezwykłą popularność przedstawianego gatunku. Skorzystaj z innych esejów, zanim pomyślisz o napisaniu własnego: zwróć uwagę na sposób przedstawiania problemu, styl, kompozycję. Szukaj inspiracji. Jeśli nawet nie zdecydujesz się później na napisanie eseju, i tak skorzystasz - dowiesz się wielu ciekawych rzeczy.
Podpowiadamy kilka konkretnych utworów o bardzo różnej tematyce:
a)eseje dotyczące literatury i kultury
- Rodzinna Europa Czesława Miłosza
- Barbarzyńca w ogrodzie czy Martwa natura z wędzidłem Zbigniewa Herberta
- Szekspir współczesny Jana Kotta
b)eseje filozoficzne
- Mini-wykłady o maxi-sprawach Leszka Kołakowskiego
- Mit Syzyfa Alberta Camusa
- O szczęściu Władysława Tatarkiewicza
c)eseje historyczne
- Zniewolony umysł Czesława Miłosza
- Rzeczpospołita Obojga Narodów Pawła Jasienicy


Trudność tego gatunku
bierze się stąd, że od autora eseju oczekuje się czegoś, co Tadeusz Kotarbiński określił jako „jaskółczą zwrotność lotu".
Swobodne kojarzenie odległych faktów, błyskotliwe wnioski, dostrzeganie paradoksów, w końcu swobodne przechodzenie od treści szczegółowych do ogólnych i odwrotnie.


przeczytaj też sobie jakiś esej... może nawet kilka... na pewno znajdziesz jakieś w internecie...
pozdrowionka


#3 Orontaria

Orontaria

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 870 postów

Napisano 26 marzec 2004 - 14:30

ja znalazłam także stronke, gdzie są wskazówki, jak napisać różne teksty literackie; oto link do opisu eseju (wraz z ćwiczeniami i chyba przykładami)
http://sciaga.szkola.net/?tree=4&id=2



#4 a4kadiusz

a4kadiusz

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 51 postów

Napisano 18 grudzień 2008 - 10:24

Świetny poradnik Jak napisać esej znajdziesz tu:
http://www.język-polski.pl/esej/258-jak-napisac-dobry-esej-w-7-krokach.html



Similar Topics Collapse

  Temat Forum Autor Podsumowanie Ostatni post


Użytkownicy przeglądający ten temat: 1

0 użytkowników, 1 gości, 0 anonimowych


Inne serwisy: IFD