Skocz do zawartości




Zdjęcie

Ekspresjonizm w literaturze i malarstwie.


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
9 odpowiedzi w tym temacie

Katalogi.pl

Katalogi.pl
  • Bywalec

#1 KoZiK

KoZiK

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 315 postów

Napisano 17 październik 2005 - 16:52

Ekspresjonizm w literaturze i malarstwie. Przedstaw środki wyrazu charakterystyczne dla tej konwencji i ich role, odwołując się do dzieł z młodej polski i dwudziestolecia międzywojennego.

Poszukuję informacji na ten temat. Oczywiście do prezentacji maturalnej.

Wszystkich, którzy pomogą nagrodzę sogiem

#2 stroficzka

stroficzka

    1

  • Members
  • Pip
  • 8 postów

Napisano 18 październik 2005 - 06:33

szukales na googlach? http://www.google.pl...btnG=Szukaj&lr=

obrazow rowniez jest sporo http://images.google...lr=&sa=N&tab=wi

#3 KoZiK

KoZiK

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 315 postów

Napisano 18 październik 2005 - 16:59

oczywista sprawa, ze szukałem ale jak to mówią - w kupie siła

#4 stroficzka

stroficzka

    1

  • Members
  • Pip
  • 8 postów

Napisano 19 październik 2005 - 13:26

"w kupie siła" heh zabrzmialo to dosc ekhm...dziwnie

#5 KoZiK

KoZiK

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 315 postów

Napisano 24 październik 2005 - 06:45



jak ktos ma cos jeszcze to poproszę

#6 KoZiK

KoZiK

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 315 postów

Napisano 23 grudzień 2005 - 09:22

odświeżam

jak ktoś ma coś konkretnego - poproszę

#7 bżuska

bżuska

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 276 postów

Napisano 23 grudzień 2005 - 09:46

http://pl.wikipedia....i/Ekspresjonizm

nie kopiuje całego tekstu, bo są tam odnośniki, które mogą ci sie przydać.


#8 Paula16KrS

Paula16KrS

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 119 postów

Napisano 23 grudzień 2005 - 12:48

Może to Ci sie przyda:

1. Ekspresjonizm był to kierunek artystyczny stworzony w Niemczech; jego rozkwit przypada na lata 1910-1925
2. Tendencje ekspresjonistyczne pojawiają się wcześniej w epoce średniowiecza, baroku, romantyzmu.
3. Ekspresjonizm to reakcja na kryzys duchowy XX wieku, próba odnowienia mistycyzmu i powrót do tego, co prymitywne i pierwotne
4. Ekspresjoniści wierzyli, że jedynym bytem jest byt duchowy, że sztuka jest sposobem dotarcia do Absolutu, jest również wyrazem wewnętrznych przeżyć artysty, stąd też nazwa kierunku: ekspresja czyli wyraz, wyrażenie
5. Odrzucali naturalizm i realizm
6. Uznawali nadrzędność prawdy w stosunku do estetyki i wynikające stąd operowanie brzydotą, deformacją, groteską, zniekształceniem, kontrastem, grozą i niesamowitością
7. Fascynowała ich podświadomość, alogiczność, improwizacja, niejasność i hermetyczność
8. Prekursorską rolę w stosunku do ekspresjonizmu odegrało malarstwo V. Van Gogha oraz Ensora Jamesa
9. Przedstawiciele:
- w malarstwie: Georges Rouault, Ernst Ludwig Kirchner, Max Beckmann, Egon Schiele, Oskar Kokoshka, Emil Nolde; w Polsce był reprezentowany przez formistów, uprawiających sztukę silnie zrytmizowaną, wynikającą z wyobraźni konstrukcyjnej: Andrzej i Zbigniew Pronaszko, Tytus Czyżewski, St. I.Witkiewicz
- w utworach literackich ekspresjonizm pojawiał się u m.in.: Stefana Żeromskiego, Stanisława Brzozowskiego, Stanisława Przybyszewskiego
Symbolizm
1. Był to kierunek ukształtowany we Francji i Belgii pod koniec XIX wieku
2. Termin pochodzi od tytułu manifestu Jeana Moreasa „Le Symbolisme, ogłoszonego w czasopiśmie „Le Figaro” w 1886
3. Symbolizm głosił dominację ducha nad materią, a jego celem było wypracowanie takiej formy wypowiedzi artystycznej, która - poprzez świadomą deformację rzeczywistości i przypisanie jej elementom dodatkowych znaczeń, czyli poprzez posługiwanie się symbolem - dawałaby wyraz subiektywnym, wewnętrznym przeżyciom człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem wyobraźni, sięgającej poza granice racjonalnego poznania.
4. Symboliści odwoływali się do filozofii Schopenhauera i Bergsona
5. W malarstwie prekursorską rolę w stosunku do symbolizmu odegrało malarstwo Paula Gouguina i nabistów, natomiast w literaturze m.in. poezja Artura Rimbauda i Paula Verlaine’a.
6. Przedstawiciele:
- w sztukach plastycznych: Gustaw Klimt, Edward Munch, Odilon Redon, Pierre Cecile Puvis de Chavannes, Gustaw Moreau, w Polsce: Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Witold Wojtkiewicz
- w literaturze: Oscar Wilde, Reiner Rilke, Leopold Staff, Bolesław Leśmian, Stanisław Wyspiański
Secesja
1. Był to kierunek w sztukach plastycznych, ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku w Wiedniu.
2. Założenia teoretyczne secesji wywodziły się z pism angielskiego teoretyka sztuki Johna Ruskina
3. Secesja zwracała się przeciw tendencjom akademickim i historyzującym oraz naśladownictwu sztuki dawnej. Była też protestem przeciwko masowej produkcji fabrycznej.
4. Istotę secesji stanowiło dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki integracji działań w różnych jej dziedzinach, ze szczególnym uwzględnieniem rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki.
5. Charakterystyczne cechy secesji to: płynne, faliste linie, ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspirowana często wpływami sztuki japońskiej, swobodne układy kompozycyjne, asymetria, płaszczyznowość i linearyzm, subtelna pastelowa kolorystyka.
6. Przedstawiciele:
- na zachodzie: Willem van de Velde, Emil Galle, Rene Lalique oraz architekt Antonio Gaudi
- w Polsce: Mehoffer, Wyspiański, Wojtkiewicz, Ruszyc, w architekturze Mączyński


1. Termin

Impresjonizm - (wrażenie) pojawił się w wystąpieniach Piotra Chmielowskiego, Lucjana Rydla i Artura Langego. Oznacza wrażenie; indywidualny, przelotny stan uczuć. Celem dzieła literackiego, plastycznego czy muzycznego było jego utrwalenie. Świat przedstawiony jest subiektywny, emocjonalnie nasycony, zmysłowy. Istniała niechęć do ideowego określania się wobec świata, bierność intelektualna i nieokreśloność doznań. Styl utworów cechuje przewaga rzeczowników konkretnych nad pojęciami, przymiotników nad rzeczownikami oraz dążenie do instrumentalizacji. W poezji istniała predylekcja do zapisywania przeżyć i uczuć przez grę skojarzeń, paraleizm stanu duszy i krajobrazu. W prozie polegało to na stosowaniu luźnej, fragmentarycznej kompozycji i podkreślaniu roli podświadomości w działaniu bohatera.

2. Malarstwo

A. Najpełniej wyrażony został w malarstwie. Nazwa francuska od tytułu obrazu Moneta „Wschód słońca. Impresja”. Inni przedstawiciele to Manet, Renoir, Cezanne. W Polsce byli to głównie Wyczółkowski, Fałat, Pankiewicz, Boznańska. Zerwał on z pierwszeństwem tematów historycznych. Centrum zainteresowania był pejzaż. Zmiany ze względu na światło - wrażenie. Malowano portrety i postacie na tle natury. Cechy:
· szkicowość obrazu, rozmycie
· uwrażliwienie na barwę zmieniającą się z oświetleniem
· dbałość o ukazanie wpływu światła na obraz barw i przedmiotów
· gra świateł i cienia
Specyficzna technika malowania - plamy barw. W literaturze charakterystyczna kompozycja:
· zestawienie luźnych scen czy obrazów.
· zmieniający się pejzaż, dynamizm przyrody
· gar świateł w opisach
· uchwycenie niepowtarzalnych chwili, wrażeń towarzyszących


B. Na świecie

a) V. Gogh „Droga z cyprysem i gwiazdą”

· ciemna tonacja kolorów
· krótkie pociągnięcia pędzlem,
· brak konturów,
· brak zachowania kształtów, nerwowość, chaotyczność

B) Renour „Sąd Parysa”

· nawiązanie do mitologii- trzy boginie: Afrodyta, Atena, Hera,
· wyraziste kształty,
· boginie są nagie, maja krągłe kształty,
· dominują kolory ciepłe: żółć, pomarańcz.

C. W Polsce

a) W. Podkowiński „Łubin w słońcu”

· pole z łubinem, łąką i stawem, w słońcu,
· barwy jasne (prawie pastelowe),
· kolory nakładane gęsto,

B) L. Wyczółkowski „Białe róże”

· zestawienie bieli i czerni,
· tło czarne
· róża biała,
· promień światła.

3. Literatura

A. Kazimierz Przerwa-Tetmajer

a) „Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej”

· pejzaż górski

-„na gór zbocza”,
-„senna zieleń gór”,
-„O ścianie nagiej, szarej, stromej,
spiętrzone wkoło skał rozłomy”,
-„Patrzę ze szczytu w dół: pode mną
przepaść rozwarła paszczę ciemną—
patrzę w dolinę, w dal”,

· mgła- zamazuje kontury

-„Na gór zbocza
Światła się zlewa mgła przezrocza”,
-„spiętrzone wkoło skał rozłomy
w świetlnych zasnęły mgłach”,

· barwa- spokojna, stonowana, często barwy tęczy

-„senna zieleń gór”,
-„srebrnotęczowy sznur”,
-„Ciemnozielony w mgle złocistej (...) las”,
-„Na jasnych, bujnych traw pościeli”,
-„pod słońce się gdzieniegdzie bieli
w zieleni martwy głaz”,
-„O ścianie nagiej, szarej”,
-„srebrzystoturkusowa cisza”,

· światło i cienie

-„Na gór zbocza
Światła się zlewa mgła przezrocza”,
-„w słońcu się potok skrzy i mieni”,
-„pod słońce się gdzieniegdzie bieli
w zieleni martwy głaz”,
-„rozłomy (...) w świetlnych mgłach”.

B) „Melodia mgieł nocnych”

· pejzaż górski

-„pijmy kwiatów woń rzeźwą, co na zboczach gór kwitną”,
-„z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące”,

· mgła- personifikacja mgieł,

-„Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
co nam ciał przeźrocze tęczą blasków nasyca”,
-„lekko z wiatrem pląsajmy”,

· barwa

-„co nam ciała przeźrocze tęczą blasków nasyca”,

· światło i cienie

-„księżyc”,
-„Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona”.

c) „Na Anioł Pański”

· pejzaż górski

-„Traci się w górach”,
-„zatopił lasy, zalał góry”,

· mgła- rolę mgły zastępują dymy, cienie

-„W wieczornym mroku, we mgle szarej”,
-„szare się dymy wolno wleką”,

· barwa

-„we mgle szarej”,
-„szron biały”,

· światło i cienie

-„Na wodę ciche cienie schodzą”.

B. Jan Kasprowicz

a) „Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach”

· pejzaż górski

-„W ciemnosmreczyńskich skał zwaliska”,
-„turnia śliska”,

· mgła

-„A przez mgły idą, przez błękity”,

· barwa

-„pawiookie stawy”,
-„pąs krwawy”,
-„szare złomy”,
-„pas srebrnolity”,

· światło i cienie

-„słońce w niebieskim lśni krysztale”,
-„w słońcu płonie (...) krzak dzikiej róży”.

C. Leopold Staff

a) „Deszcz jesienny”

· mgła

-„a szyby w mgle mokną”,
-„w dal szarą i mglistą”,

· światło i cienie

-„I światła szarego blask sączy się senny”,
-„na próżno czekały na słońca oblicze”,
-„W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...”.

B) „Przedśpiew”

· pejzaż górski

-„Bo żyłem długo w górach”,

· światło i cienie

-„czciciel gwiazd”,
-„dni w słońca krasach”.

D. Stanisław Żeromski

a) „Ludzie bezdomni”

· światło i cienie

-„jeziora lśniące”
-„zstępowały smugi światła prawie białego i ostrymi rysami przerzynały chłodne murawy”,
-„blask srebrzący się a niepochwytny”,

· barwy
-„czarne pnie”,
-„zielona woda”,
-„z liśćmi tak żółtymi”.

E. Stanisław Wyspiański

a) „Wesele”

· zestawienie światła, koloru i dźwięku
· akcja toczy się od ciemnego wieczoru, przez głębię nocy do świtu(dokładnie opisany kształt i kolor chmur)
· światło sztuczne (Isia bawi się lampą, podkręcając ją - światło potrzebne do zapowiedzenia czegoś)
· opis domu widziany z zewnątrz przez Rachelę
· kolorystyka strojów (statycznie, dynamicznie - w tańcu - czapka z pawimi piórami, suknia panny młodej)
· muzyka (kiedy z pomieszczenia, w którym są tańce ktoś wychodzi, by porozmawiać, przycicha)


#9 KoZiK

KoZiK

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 315 postów

Napisano 23 grudzień 2005 - 15:08

dziękuję kochane dziewczynki :*

i wesołych świąt życzę

#10 stroficzka

stroficzka

    1

  • Members
  • Pip
  • 8 postów

Napisano 23 grudzień 2005 - 16:26

Paula16KrS linki nie cale prace,bo trzeba bedzie kasowac!!!!



Similar Topics Collapse

  Temat Forum Autor Podsumowanie Ostatni post


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych


Inne serwisy: IFD