Skocz do zawartości




Zdjęcie

mieszaniny i roztwory


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
22 odpowiedzi w tym temacie

Katalogi.pl

Katalogi.pl
  • Bywalec

#1 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:02

MIESZANINY.

Mieszanina- jest to układ złożony z co najmniej dwóch substancji, który spełnia następujące warunki:
-substancje składowe występują w niej w dowolnych proporcjach ilościowych
-substancje składowe zachowują swoje właściwości choćby częściowo
-składniki mieszaniny możemy rozdzielić metodami fizycznymi

Mieszaniny dzielimy na jednorodne fizyczne(homogeniczne) i niejednorodne fizycznie (heterogeniczne).
Mieszaninę niejednorodną nazywamy układem dyspersyjnym. Jest to układ fizycznie niejednorodny złożony z fazy rozpraszającej (dyspersyjnej) i fazy rozproszonej (zdyspergowanej).Obie fazy mogą występować w stanie stałym ciekłym lub gazowym. Zawiera cząstki fazy rozproszonej o średnicy większej od 500 nm - wtedy nazywa się zawiesiną, lub mający cząstki o średnicy mniejszej od 500nm a większej od 1 nm - wtedy układ ten nazywa się koloidem.
Mieszaninę jednorodną fizycznie nazywamy roztworem. Roztwór jest to mieszanina co najmniej dwuskładnikowa, jednorodna fizycznie, tzn. każda jej próbka makroskopowa bez względu na miejsce z którego została pobrana, ma ten sam skład i te same własności fizyczne tj. gęstość, stan skupienia, barwę, zapach... Jeden ze składników, użyty w nadmiarze stanowi fazę dyspersyjną (fazę rozpraszającą)- rozpuszczalnik, drugą fazę zdyspergowaną (fazę rozproszoną)- substancja rozpuszczona.
Rozpuszczanie jest to proces mieszania substancji prowadzący do otrzymania mieszaniny jednorodnej makroskopowo.
Zjawiskiem odwrotnym do rozpuszczania jest krystalizacja.


Pozdrawiam
Anna

#2 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:04



zawiesiny :
średnica cząsteczek substancji rozproszonej jest większa od średnicy cząstek ośrodka rozpraszającego i wynosi powyżej 10-7 m. Gdy cząstki fazy rozproszonej mają wymiary mniejsze od 200 nanometrów, to zawiesina zalicza się do koloidów. Niekiedy mówi się o zawiesinach stałych (ciało stałe rozproszone w innej fazie stałej) i zawiesinach w gazach (np. dym). Cząstki zawiesin widoczne są już w zwykłym mikroskopie i nie wykazują ruchów Browna.
Koloidy i zawiesiny zalicza się do układów heterogenicznych o rozdrobnieniu makroskopowym.

Na zdjęciu po lewej zawiesina, po prawej koloid.


Pozdrawiam
Anna

#3 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:05



Wyróżniamy podstawowe sposoby rozdzielania zawiesin:

Sedymentacja- Opadanie większych drobin zawiesiny (ciała stałego) na dno naczynia

Dekantacja- metoda przemywania osadu wytrąconego w naczyniu, polegająca na zadaniu go odpowiednim rozpuszczalnikiem, wymieszaniu i odczekaniu do ponownego opadnięcia osadu, po czym zlewa się klarowną ciecz znad osadu. Czynność powtarzana jest wielokrotnie.

Filtracja (patrz- rysunek)- metoda oddzielania substancji stałych od cieczy i gazów, poprzez mechaniczne zatrzymanie jednej z substancji (zwykle ciała stałego) w przegrodach porowatych (filtrach) przy użyciu odpowiednich aparatów. Ciecz lub gaz otrzymywane po filtracji nazywa się filtratem.
Filtr to urządzenie służące do oddzielania ciał stałych od cieczy i gazów za pomocą jednej lub kilku przegród porowatych, zatrzymujących ciała stałe, a przepuszczających ciecze i gazy. Filtry w zależności od konstrukcji mogą pracować w warunkach nadciśnienia, podciśnienia lub ciśnienia normalnego. W zależności od przeznaczenia wkład filtracyjny (przegrody porowate) może być wykonany z papieru, tektury, bibuły, tkaniny, ceramiki, ziemi okrzemkowej, węgla, siatki metalowej, spieków metali itp. Najczęściej spotykane są: filtry wodociągowe, filtry wentylacyjne, przemysłowe filtry kominowe, filtry powietrza, paliwa i oleju w pojazdach spalinowych itp.

Flotacja- metoda rozdziału substancji stałych (odpowiednio rozdrobnionych - zwykle jest to minerał użytkowy i złoże płone) wykorzystująca różnicę zwilżalności tych substancji przez ciecz. Substancja dobrze zwilżana opada na dno naczynia, natomiast substancja źle zwilżana (której zwilżalność można dodatkowo obniżyć za pomocą tzw. kolektorów, np. ksantogenianów) unosi się na powierzchni cieczy, silnie rozwiniętej dzięki odpowiednim związkom pianotwórczym (np. krezole). Powstawaniu obfitej piany służy przedmuchiwanie roztworu strumieniem powietrza. Flotacja jest stosowana m.in. do oczyszczania złóż cynku, ołowiu, miedzi, siarki.


Pozdrawiam
Anna

#4 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:05



Roztwory koloidalne :
średnica cząsteczek substancji rozproszonej jest większa od średnicy cząsteczek ośrodka rozpraszającego; jej wielkość waha się w granicach od 10-9 m do 10-7 m.
Próba Tyndalla polega na przepuszczeniu przez roztwór promienia świetlnego. Jest sposobem na odróżnienie roztworu rzeczywistego od koloidu. W roztworze rzeczywistym promień ten nie ulega żadnym zjawiskom optycznym. W koloidzie (roztworze koloidalnym) promień świetlny ulega wielu zjawiskom optycznym napotykając na swej drodze makrocząsteczki. W rezultacie otrzymujemy rozszerzającą się drogę promienia świetlnego nazywaną stożkiem lub smugą Tyndalla.
W roztworach rzeczywistych (np. roztwór NaCl w wodzie) - efekt próby negatywny (brak smugi światła).
W roztworach koloidalnych (np. roztwór białka w wodzie) - efekt próby pozytywny (smuga świetlna).


Pozdrawiam
Anna

#5 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:06



Ze względu na metodę otrzymywania rozróżnia się układy koloidalne:
- fazowe, w których cząstki rozproszone stanowią odrębną fazę (występuje wyraźna granica faz, np. ciało stałe–ciecz)
- dyspersyjne (rozdrobnienie fazy stałej np. w generatorach ultradźwiękowych lub przez peptyzację),
- asocjacyjne, czyli micelarne (łączenie się cząsteczek w agregaty),
- cząsteczkowe, czyli eukoloidy (rozpuszczenie związku wysokocząsteczkowego, np. białka, w wodzie).
Koloidy z ciekłym ośrodkiem rozpraszającym można także podzielić na koloidy liofilowe (hydrofilowe, gdy ośrodkiem tym jest woda), w których między cząstkami fazy rozproszonej i cząsteczkami fazy rozpraszającej występuje duże powinowactwo, i koloidy liofobowe (hydrofobowe) o małym wzajemnym powinowactwie obu faz. Koloidy liofobowe odpowiadają koloidom fazowym, koloidy liofilowe — koloidom cząsteczkowym.
W układach koloidalnych liofobowych cząstki fazy rozproszonej nie ulegają solwatacji (np. zole metali szlachetnych w wodzie), w układach koloidalnych liofilowych cząstki te są silnie solwatowane przez cząsteczki fazy rozpraszającej (np. zol kauczuku w benzenie).
Do swoistych cech układów koloidalnych należą: wysokie wartości współczynników dyfuzji cząstek koloidalnych, podwyższona lepkość, rozpraszanie światła, wykonywanie ruchów Browna przez cząstki koloidalne. Zjawisko polega na ciągłych chaotycznych ruchach postępowych, obrotowych i drgających, fazy rozproszonej w ośrodku ciekłym lub gazowym. Ruchy Browna można zaobserwować przypatrując się np. cząstkom kurzu oświetlonym cienką wiązką światła w zaciemnionym pomieszczeniu.
Koagulacja (patrz- rysunek). Właściwości elektryczne układów koloidalnych decydują o ich zdolności do koagulacji. Koagulacja polega na zmniejszeniu się stopnia dyspersji układów koloidalnych a więc na łączeniu się cząstek fazy rozproszonej w większe zespoły w wyniku obniżania ładunku elektrycznego powierzchni cząstki koloidalnej. Podczas koagulacji zole przechodzą w żele (usieciowane koloidy) lub osady. Koagulacja może być odwracalna i nieodwracalna. Odwracalna jest wówczas, gdy żel można z powrotem przeprowadzić w zol. Nosi ona wtedy nazwę peptyzacji. Koagulację koloidów mogą na ogół wywoływać następujące czynniki:
- dodatek elektrolitu,
- dodatek koloidu o ładunku przeciwnym, co powoduje rozładowanie cząstek,
- naświetlanie radiochemiczne (np. promieniowanie b powoduje koagulację zoli dodatnich),
- działanie mechaniczne (mieszanie, wytrząsanie),
- ogrzewanie (np. ścinanie się białka),
- dehydratacja lub desolwatacja przez dodanie środków odwadniających, np. alkoholu lub acetonu,
- odparowanie lub wymrażanie ośrodka dyspersyjnego.

Wysalanie. Jest jednym ze sposobów koagulacji koloidów liofilowych. Polega ono na wydzielaniu się fazy rozproszonej pod wpływem większych stężeń elektrolitu. Elektrolit powoduje kompresję elektrycznej warstwy podwójnej wokół cząstki obniżając w jej pobliżu ładunek elektryczny. Do wysalania koloidów szczególnie dobrze nadają się sole o jonach ulegających silnej hydratacji, łatwo rozpuszczalne i wyższej wartościowości, np. MgSO4, ale także (NH)2SO4 i Na2SO4. Zdolność wysalająca zależy od charakteru zarówno kationu jak i anionu a także od ich promieni jonowych.

Synereza. Polega na wydzielaniu się z żeli ośrodka dyspersyjnego po dłuższym staniu i jest związana z procesami koagulacji, np. wydzielanie się serwatki z kwaśnego mleka. Zjawisko synerezy przejawia się często w ten sposób, że ze względu na wydzielanie się ośrodka dyspersyjnego objętość żelu staje się coraz mniejsza, zachowując jednak pierwotny kształt, np. kształt kolby, w której się znajduje.

Tiksotropia. Polega ona na tym, że pod wpływem bodźców mechanicznych (wytrząsanie, mieszanie) żele przechodzą w zole a po pewnym czasie z powrotem zastygają w żel. Zjawisko tiksotropii jest więc przemianą odwracalną zol - żel, przebiegającą pod wpływem czynników mechanicznych. Przykłady układów koloidalnych gdzie wykorzystuje się właściwości tiksotropowe to niektóre farby emulsyjne (żelowata farba nie spływa po pędzlu ale łatwo rozprowadza się po malowanej powierzchni gdyż przechodzi w zol podczas pocierania pędzlem), dyspersyjne masy asfaltowe (dysperbit), zawiesiny wodne niektórych glin.


Pozdrawiam
Anna

#6 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:07



Roztwory rzeczywiste (właściwe) :
średnica cząsteczek substancji rozproszonej w ośrodku rozpraszającym jest w przybliżeniu równa średnicy ośrodka rozpraszającego i wynosi od 10-10 m do 10-9 m. Roztwory właściwe stanowią układy homogeniczne, w których nie można wyodrębnić składników np. mieszanina wody i cukru. Roztwory właściwe mogą występować we wszystkich trzech stanach skupienia: gazowym, ciekłym i stałym. Roztworem właściwym jest np. powietrze, woda źródlana, i stopy niektórych metali.
Rozpuszczalność- rozpuszczalnością substancji nazywamy maksymalną liczbę gramów substancji, jaka w danych warunkach temperatury i ciśnienia rozpuszcza się w 100 gramach rozpuszczalnika tworząc roztwór nasycony.
R. nasycony - roztwór, w którym w danej temperaturze nie można już rozpuścić więcej danej substancji.
R. nienasycony - roztwór, - w którym w danej temperaturze można jeszcze rozpuścić pewną ilość danej substancji.
R. stężony - roztwór, w którym ilość substancji rozpuszczonej jest znaczna (kilkadziesiąt procent) w stosunku do ilości wody.
R. rozcieńczony - roztwór, w którym ilość substancji rozpuszczonej jest mała (kilka procent) w stosunku do ilości wody.

Krystalizacja- proces tworzenia się i wzrostu kryształu z cieczy przechłodzonej, roztworu przesyconego lub przesyconej pary (fazy gazowej).
Aby jednak rozpoczęła się krystalizacja, muszą najpierw powstać bardzo małe zalążki nowej fazy (zarodki krystalizacji, nukleacja), albo należy je do krystalizatora wprowadzić (zaszczep krystalizacji).

Na zdjęciu kryształ.

Pozdrawiam
Anna

#7 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:08



Destylacja - metoda rozdzielania i oczyszczania ciekłych mieszanin, wykorzystująca różnice lotności składników mieszaniny. destylacja polega na utrzymaniu mieszaniny w stanie wrzenia, odparowywaniu składników lotnych w danych warunkach ciśn. i temp. ,ich skropleniu i zlewaniu w odbieralniku jako tzw. destylat.

Pozdrawiam
Anna

#8 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:09



Ekstrakcja, metoda rozdziału składników roztworu, w której wykorzystuje się różnicę w rozpuszczalności związków chemicznych w dwóch nie mieszających się cieczach - np. wodzie i rozpuszczalniku organicznym. Przykładowo, interesujący nas składnik znajduje się w fazie wodnej, w której jest rozpuszczony. Dobieramy tak drugą ciecz, aby nie mieszała się z wodą (zazwyczaj jakąś ciecz organiczną). Wytrząsanie tej cieczy z wodą, w której znajduje się cenny dla nas składnik, spowoduje przejście jego do fazy organicznej, z której będzie go już łatwo usunąć. Aparatura do ekstrakcji przedstawiona została na rysunku. Ponieważ obie fazy nie mieszają się ze sobą, można je potem łatwo oddzielić. Ekstrakcja może służyć wydzieleniu oznaczanego składnika lub usunięciu składnika przeszkadzającego. Ekstrakcję jedno- lub kilkukrotną przeprowadza się w rozdzielaczach, ekstrakcję ciągłą - w przeciwprądzie w kolumnach ekstrakcyjnych.

Pozdrawiam
Anna

#9 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:09



Chromatografia-metoda chemicznej analizy instrumentalnej, w której dokonuje się podziału substancji (w przeciwprądzie) między fazę nieruchomą (bibuła filtracyjna, cienka warstwa adsorbentu naniesiona na płytkę, wypełnienie kolumny) i fazę ruchomą, stanowiącą roztwór ciekły (chromatografia cieczowa) lub gazowy (chromatografia gazowa). W tym celu wykorzystywana jest:
1) różnica w zdolności adsorpcyjnej fazy stacjonarnej względem różnych składników znajdujących się w fazie ruchomej (chromatografia adsorpcyjna);
2) różnica wielkości współczynnika podziału składników rozdzielanych między cieczą umieszczoną na nośniku (w fazie stacjonarnej) a fazą ruchomą (chromatografia podziałowa);
3) różnica wielkości cząsteczek separowanych składników (chromatografia sitowa);
4) zatrzymywanie jonów na podłożu jonitowym (chromatografia jonowymienna).
Stopień rozdziału można zwiększyć dobierając zarówno odpowiedni rozpuszczalnik (eluent), jak i substancję tworzącą fazę stacjonarną. Obraz analizy chromatograficznej otrzymany bezpośrednio w fazie stacjonarnej (np. barwne plamy w chromatografii bibułowej pochodzące od poszczególnych składników) lub wykres przedstawiający wyniki analizy w postaci pików odpowiadających rozdzielanym składnikom (uzyskany dzięki zastosowaniu odpowiedniego detektora) nosi nazwę chromatogramu.
Chromatografia może być stosowana do badań jakościowych, ilościowych i dla celów preparatywnych. Sprzężenie chromatografii gazowej z innymi metodami, np. spektrometrią masową lub spektrofotometrią w podczerwieni, znacznie rozszerza możliwości identyfikacji rozdzielanych składników badanej próbki.


Pozdrawiam
Anna

#10 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:10



Stężenie roztworu, zawartość substancji rozpuszczonej odniesiona do ilości rozpuszczalnika lub całego roztworu.
Stężeniem procentowym (cp) roztworu nazywamy liczbę gramów substancji rozpuszczonej zawartą w 100 g tego roztworu.
Zgodnie z tą definicją, stężenie procentowe wodnego roztworu zawierającego 10 g soli w 100 g roztworu będzie równe 10%.
Wzór został dołączony, gdzie: ms - masa substancji rozpuszczonej
mr - masa roztworu.
Masa roztworu jest, oczywiście, równa sumie mas rozpuszczalnika, na przykład wody i substancji rozpuszczonej.


Pozdrawiam
Anna

#11 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:11



W przypadku przygotowywania roztworów substancji ciekłych w wodzie można, zamiast je odważać - co jest niewygodne - odmierzać ich objętość. Pomocne będą tu zależności dołączone na rysunku.

Pozdrawiam
Anna

#12 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:12



Stężenie molowe (cm) roztworu jest to liczba moli substancji rozpuszczonej zawarta w 1 dm3 roztworu. Wzór został dołączony, gdzie: ns - liczba moli substancji rozpuszczonej, vr - objętość roztworu (w dm3)

Pozdrawiam
Anna

#13 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:12



Podsumowując: Wzór na obliczenie stężenia procentowego.

Pozdrawiam
Anna

#14 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:13



Przekształcony poprzedni wzór, pomagający obliczyć ilość substancji rozpuszczonej, znając stężenie procentowe roztworu.

Pozdrawiam
Anna

#15 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:13



Wzór na stężenie molowe, gdzie danymi są masa i masa molowa substancji i objętość roztworu.

Pozdrawiam
Anna

#16 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:13



Przekształcony poprzedni wzór, pomagający obliczyć objętość roztworu potrzebną do utworzenia określonego stężenia molowego roztworu o określonej liczbie moli substancji rozpuszczonej.

Pozdrawiam
Anna

#17 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 12 wrzesień 2002 - 19:14



Wzór na obliczenie stężenia procentowego roztworu, znając stężenie molowe, gęstość oraz masę molową substancji rozpuszczonej.

Pozdrawiam
Anna

#18 norkos

norkos

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 39 postów

Napisano 23 luty 2005 - 19:31

to sie narobilas :) Pozdrowionka

#19 zbys

zbys

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 99 postów
  • LocationNiles k/Chicago

Napisano 07 marzec 2005 - 23:01

Jasminko, a nie dalo by sie tego podwiesic, bo widze, ze mlodzi maja problem to znalesc. Mnie tez chwilke wzielo - szukalem z ciekawosci, po Twojej zachecajacej odpowiedzi jakiej udzielilas xaxb.

Lepsze jest wrogiem dobrego.

 

Verizon dealer www.lucki.com


#20 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 08 marzec 2005 - 05:32

Oczywiście.
Jest tu wiele postów zasługujących na podwieszenie. Może lepiej byłoby je zebrać w jakimś jednym (np. spis linków). Jak będę miała chwilę walki z nudą to może się skuszę na taką zabawę. Tymczasem podwieszam tylko ten.

#21 zbys

zbys

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 99 postów
  • LocationNiles k/Chicago

Napisano 08 marzec 2005 - 06:02

Tak, to byl by bardzo dobry pomysl, zrobic jeden post i podwiesic, a w nim liste wszystkich wartosciowych linkow, odpowiednio nazwanych, tak aby bylo wiadomo czego dotycza. Bo tak jak podwiesic z 10, 15, to na pierwszej stronie prawie zabraknie miejsca na aktualne. Linki mozna by tak jakos tematycznie pogrupowac; np. Fizyka- i iles linkow, chemia - i tak dalej. Tylko dobrze by bylo, zeby nikt nie dopisat postu ponizej, zeby nie zablokowac mozliwosci edycji, czyli dopisywania ewentualnych nowych linkow.

Widzialem, ze niektore fora maja mozliwosc zamykania tematow, czyli juz nie daje sie wiecej postnac, nie wiem czy to ma taka mozliwosc. W ostatecznosci mozna dac ostrzezenie, ze cokolwiek dopisane zostanie usuniete, tylko czy daje sie usunac "bez sladu", tak aby nie bylo pustego postu z notatka, ze zostal usuniety?

Lepsze jest wrogiem dobrego.

 

Verizon dealer www.lucki.com


#22 jasminherf

jasminherf

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 7232 postów

Napisano 08 marzec 2005 - 06:23

Chyba tego nie da się zrobić (przynajmniej ja nie widzę w opcjach mi dostępnych takiej możliwości).
Ale popracuję nad takim postem.

Zmieniony przez - jasminherf w dniu 2005-03-08 06:24:11

#23 SweetAngel

SweetAngel

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 128 postów

Napisano 08 maj 2005 - 01:10


dziekuję za pomoc :)

Zmieniony przez - SweetAngel w dniu 2005-05-08 02:12:34



Similar Topics Collapse

  Temat Forum Autor Podsumowanie Ostatni post


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych


Inne serwisy: IFD