Skocz do zawartości




Zdjęcie

Zagrożenia powodziowe i epidemiologiczne


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
3 odpowiedzi w tym temacie

Katalogi.pl

Katalogi.pl
  • Bywalec

#1 Nataly-007

Nataly-007

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 159 postów

Napisano 21 listopad 2005 - 17:51

Witam!
Mam do napisania referat odnośnie czegoś takiego:
inne zagrożenia ekologiczne:
a) powodziowe,
B) epidemiologiczne,
c) obfite opady deszczu i śniegu)....

Błagam niech mi ktoś pomoże....
ja znalazłam tylko coś takiego i nawet nie wiem czy to pasuje:

Główne zagrożenia epidemiologiczne i ekologiczne związane z bioterroryzmem: wąglik, ospa prawdziwa, dżuma, wirusowe gorączki krwotoczne, botulizm, tularemia, bruceloza, gorączka Q, T-2 mikotoksyny, rycyna-próba użycia jako broni biologicznej.

Z góry dzieki.

Zmieniony przez - Nataly-007 w dniu 2005-11-21 17:52:29

#2 Nataly-007

Nataly-007

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 159 postów

Napisano 22 listopad 2005 - 06:23

Hmm może to się komuś przyda... :D Ciekawe co mój sor od PO na to - ja uważam że kompletnie nie na temat.

Powodzie towarzyszą człowiekowi od początku jego istnienia. Jest to zjawisko naturalne i nie stanowi zagrożenia dla środowiska, choć łączy się często ze znacznymi ofiarami zarówno wśród ludzi, wszelkich zwierząt jak i stratami materialnymi.
Powodzie mogą być wynikiem normalnych zjawisk przyrodniczych, którym człowiek nie może zapobiec, albo jako wynik działalności człowieka poprzez zakłócenie normalnych zjawisk przyrodniczych, a także jako wynik awarii technicznych urządzeń.
Główną przyczyną powodzi jest większy opad wody w stosunku do możliwości infiltracyjnych gleby w jednostce czasu.
Największym problemem są powodzie niosące ze sobą skażoną wodę.
Skażenia wody spowodowane są przez wiele czynników. Niektóre z nich, spotykane również w naszym województwie, to m.in. : przedostawanie się do wód substancji odpadowych powstałych podczas produkcji przemysłowej w postaci ciekłej, stałej lub gazowej; skażenie wód metalami ciężkimi ( ołowiem, rtęcią, kadmem ) stosowanymi w przemyśle; gromadzenie się dużej ilości resztek organicznych, co może przyśpieszyć zarastanie zbiorników wodnych; chemizacja środowiska, poprzez świadome wprowadzanie do gleby substancji chemicznych w postaci nawozów sztucznych i środków ochrony roślin; brak oczyszczalni ścieków, spływania ich bezpośrednio do rowów, potoków rzek lub do gleby; nieracjonalne korzystanie z zasobów wodnych; przedostawanie się do wód gruntowych szkodliwych substancji z wysypisk śmieci


Przyczyny naturalnych wezbrań są następujące:
• wezbrania nawalne – pochodzące z gwałtownych deszczy (30 – 40 mm) w krótkim okresie czasu; nie dające się przewidzieć,
• wezbrania rozlewne – pochodzące z deszczy głównie w miesiącach letnich przy opadach trwających 3 – 5 dni; możliwe do przewidzenia,
• wezbrania zatorowe – wynikające z zatkania profilu rzecznego tzw. śryżem i lodem dennym, ma to miejsce w okresie wiosennym po mroźnej zimie (śryż – są to kryształki lodu zbite w gąbczastą masę tworzącą się w wodzie o temp. < OoC),
• roztopy – w wyniku topnienia śniegu i lodu, które mogą być:
 solarne – przy dodatnich temp. w ciągu dnia i mroźnej temp. w ciągu nocy,
 adekwatno-opadowe - przy topnieniu śniegu z opadami deszczu; może też mieć miejsce oddziaływanie ciepłego powietrza znad Atlantyku w okresie zimowym,
• podgrzewanie gruntu pochodzenia wulkanicznego i erupcji wulkanów.

Wezbrania prowadzące do powodzi mogą być wynikiem działalności człowieka do których głównie należą:
 awarie zapór wodnych, którym towarzyszy gwałtowny spływ wody na tereny leżące poniżej zapory,
 zalanie polderów, co ma miejsce w czasie sztormu np. w Holandii (polder – osuszony, depresyjny teren przymorski lub przy obwałowaniach rzek),
 regulacje rzek polegające na skróceniu koryta rzeki aby poprawić jej spławność przez likwidację licznych meandrów zmniejszając w ten sposób pojemność rzeki a także jej zdolność infiltracyjną,
 wylesianie znacznych obszarów, które mają dużą zdolność zatrzymywania wody z opadów głównie przez system korzeniowy.

W zależności od rodzaju wezbrań można z dużym prawdopodobieństwem je przewidzieć w zależności od stanu wiedzy i poczynań organizacyjnych, a zatem zabezpieczyć się przed ich skutkami. Natomiast opadów nawalnych nie da się przewidzieć i tym samym wezbrań z tego typu opadów.
Należy tu podkreślić, że powodzie powodują wielkie szkody w wielu dziedzinach. Każda powódź na swój wymiar ekologiczny, co w przypadku wielkich rozmiarów, ma to charakter katastrofy ekologicznej, w której skutki mogą dawać znać o sobie przez wiele lat, a niektóre mają charakter stały.
Fala powodziowa obejmuje swoim zasięgiem wszystko co znajduje się na jej drodze.











Skutki powodzi są bardzo rozległe i wielopłaszczyznowe do których należy zaliczyć:
• utrata życia ludzi i zwierząt,
• zalane grunty uprawowe,
• ewakuacja ludzi,
• zalane drogi szlaki kolejowe, mosty, zniszczone i uszkodzone inne obiekty inżynierskie i techniczne,
• uszkodzone wały p-powodziowe,
• zalane oczyszczalnie ścieków, szamba, wysypiska odpadów komunalnych i przemysłowych,
• uwolnienie bakterii chorobotwórczych (padłe zwierzęta, cmentarze) i znaczne ilości substancji chemicznych jak: siarczanów, siarczków, chlorków, magnezu, sodu, potasu, metali ciężkich, środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, produktów ropopochodnych , toksycznych środków chemicznych i wielu innych,
• zagrożenie epidemiologiczne jak: salmoneloza, dur brzuszny, czerwonka bakteryjna, tężec, wirusowe zapalenie wątroby typu A,
• konieczność zapewnienia wody dla ludności przede wszystkim zdatnej do picia,
• przenoszenie do łańcucha pokarmowego bakterii chorobotwórczych, substancji chemicznych i toksyn,
• odległe skutki dotyczące mórz gdzie spływa fala powodziowa (w Polsce dotyczy to Bałtyku w zlewisku którego leży cały nasz kraj),
• znaczne straty materialne,
• straty zdrowotne i moralne.


W zależności od rodzaju wezbrań, stanu wiedzy, prognozy pogody i poczynań organizacyjnych można zabezpieczyć się przed skutkami powodzi poprzez:
 unikanie zabudowy na terenach zalewowych,
 pogłębianie koryta rzeki,
 budowę wałów p-powodziowych,
 dbałość o stan wałów p-powodziowych ich szczelności i wytrzymałości,
 rozszerzenie odległości między wałami przeciwpowodziowymi,
 właściwe utrzymanie wałów i koryta rzeki poprzez usuwanie krzewów, drzew i innych przeszkód utrudniających spływ wody,
 dbałość o czystość międzywałów,
 zwiększenie retencji przez zalesianie (retencja lasu jest 10 x większa niż pola ornego),
 budowa zbiorników retencyjnych szczególnie w górnych odcinkach rzek a w dolnych budowę polderów i zbiorników wodnych (zbiorniki retencyjne można wykorzystać do wytwarzania energii elektrycznej i sportów wodnych),
 kruszenie zatorów lodowych materiałami wybuchowymi,
 świadome przerywanie wałów i kierowanie wezbranych wód na przyległe tereny chroniąc niżej położone tereny zaludnione i ważne obiekty przemysłowe uzyskując w ten sposób wytłumienie naporu fali powodziowej (ważna tu jest ścisła koordynacja działań w czasie),
 budowa wrót i śluz do wprowadzania i odprowadzania wód co pozwala złagodzić siłę naporu wód i tak nią pokierować, aby omijała tereny zamieszkałe i inne obiekty użyteczności społecznej,
 stworzenie sprawnych i odpowiedzialnych służb znających swoje obowiązki i kompetencje,
 rozbudowę sieci wodowskazów, aby informacja o nadchodzącej fali powodziowej była pełna,
 tzw. „małą retencję”, tj. budowę stawów, zastawek piętrzących i małych zbiorników, co przyczyni się także do rozwoju agroturystyki,
 budowę tzw. „zbiorników suchych” poniżej zbiornika retencyjnego w celu okresowego hamowania odpływu i łagodzenia kształtu fali powodziowej.
Jeśli powodziom nie sposób zapobiec, to na pewno można w znacznym stopniu ograniczyć ich szkodliwe skutki.

Obszary ekologicznego zagrożenia zajmują ponad 11% powierzchni kraju zamieszkanego przez ponad 35% ludności. Na terenach tych występuje silna koncentracja największych i najbardziej uciążliwych źródeł zanieczyszczeń środowiska ściekami, pyłami, gazami i odpadami.
Największe ilości (ok. 60-70%) i najbardziej toksyczne zanieczyszczenia powstają przy wytwarzaniu energii elektrycznej, pary wodnej, gorącej wody i produkcji metali i chemikaliów. Szczególnie groźne są zanieczyszczenia gazowe, w których emisji Polska zajmowała wysokie miejsce w Europie (w emisji dwutlenku siarki - 3, dwutlenku azotu - 5).


W Polsce znajdują się obszary o najbardziej zdegradowanym środowisku w Europie: Górny Śląsk, Okręg Legnicko-Głogowski, Karkonosze i Izery (w tym Karkonoski Park Narodowy z wymierającymi lasami z powodu kwaśnych deszczów). Mamy szereg obszarów zagrożonych działaniem człowieka, gdzie niektóre wskaźniki zanieczyszczenia środowiska przekraczają normy dopuszczalne dla życia przyrody i zdrowia obywateli. Na ogromnej części Polski zagrożone jest istnienie lasów.

Działalność gospodarcza człowieka prowadzi nieuchronnie do przekształceń środowiska naturalnego. Skutki tej działalności przenoszą się w środowisku w wyniku powiązań między jego elementami. Przy znacznym nasileniu niekorzystnych oddziaływań może dojść do takiej degradacji środowiska, że straci ono możliwości samoregulacji i samoregeneracji.
W latach 1945-1989, w wyniku forsownego rozwoju przemysłu wydobywczego, metalurgicznego, cementowego oraz rozwoju energetyki węgla i ciężkiej chemii, powstało w Polsce wiele obszarów zagrożenia ekologicznego. Niektóre z nich można wręcz zaliczyć do obszarów ?klęski ekologicznej?.

Górnośląski Okręg Przemysłowy jest w naszym kraju najbardziej charakterystycznym przykładem obszaru wysoce przekształconego przez człowieka. Wynika to z ogromnej koncentracji na tym obszarze górnictwa i przemysłu ciężkiego (węglowego, chemicznego, metalurgicznego, metalowego maszynowego i energetyki) oraz toksycznych gałęzi przemysłu mineralnego i spożywczego (np. mleczarni). W 1995 r. w byłym województwie katowickim (głównie w samym GOP-ie) wytworzono prawie 16% krajowych produkcji sprzedanej przemysłu, przy czym dla wymienionych wyżej gałęzi odpowiednie udziały byłyby zdecydowanie wyższe. W rezultacie łączna ilość pyłów i gazów do atmosfery najbardziej uciążliwych zakładów (bez CO2) osiągnęła 118 t/km2, tj. 11-krotnie więcej niż przeciętnie w kraju. Mało pocieszający jest tu więc fakt, że większość zanieczyszczeń pyłowych (98%) została zatrzymana przez elektrofiltry, jak również fakt, że w stosunku do lat ubiegłych ?produkcja? zanieczyszczeń pyłowo-gazowych zmniejszyła się. Równocześnie ilość ścieków odprowadzonych do wód powierzchniowych (liczona na 1 km2 powierzchni) była ponad 9-krotnie większa niż średnio w kraju, przy czym były to głównie substancje wysoko toksyczne (kwas siarkowy i solny, chlorki wapnia).

W konsekwencji prawie 70% wód w tym regionie nie nadaje się do wykorzystania gospodarczego, co zaostrza problemy związane z trwałym deficytem wodnym. Na obszarze GOP-u obserwuje się poważne zmiany ukształtowania powierzchni. Wynikają one nie tylko ze szkód górniczych (powstawania na powierzchni zapadlisk, rowów i szczelin), ale też z nagromadzenia na hałdach ogromnych ilości odpadów węglowych i żużli wielkopiecowych. Zajmują one duże obszary, stając się źródłem dodatkowych zanieczyszczeń postaci substancji toksycznych wypłukiwanych przez wody opadowe. Opady pyłów, kwaśne deszcze i zatruwanie wód wpływają na degradacje gleb na skale niespotykaną w innych regionach kraju. Już dziś zmusza to do wyłączenia z produkcji rolniczej kilkudziesięciu tysięcy hektarów użytków rolnych. Niemożliwa staje się restytucja zbiorowisk leśnych stosownie do skali ich dewastacji.
Odbudowa walorów środowiska w GOP-ie i dalsza jego systematyczna ochrona wymaga ogromnych nakładów kapitałowych i zasadniczych przekształceń struktury gospodarki regionu. Skala niezbędnych przedsięwzięć przekracza jednak możliwości ekonomiczne i techniczne Górnego Śląska, jak również możliwości całego kraju. Zmusza to do poszukiwania zewnętrznych źródeł finansowania inwestycji proekologicznych, czemu sprzyjają przemiany polityczne, gospodarcze i własnościowe, zachodzące od 1989 r. w naszym kraju. Szanse te należy wykorzystać jak najszybciej, gdyż straty gospodarcze związane z funkcjonowaniem w tak zdegradowanym środowisku, powiększone o trudne do oszacowania straty społeczne, są w powszechnym odczuciu wyższe od nakładów na ochronę środowiska. Nie jest wykluczone, że środki zaangażowane w restytucję i ochronę przyrody okażą się najbardziej efektywnymi lokatami kapitału w GOP-ie.
Poważne przekształcenia środowiska nastąpiły w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym (L-GOM), mimo że jest on w stosunkowo młody. Obecnie działają tu 4 kopalnie rud miedzi, zakład wzbogacania rud, 3 huty miedzi oraz fabryka kwasu siarkowego. Zawartość miedzi w rudach jest niewielka (do 2%), w procesach ich wzbogacania powstają więc ogromne ilości odpadów. Można szacować, że przy wydobyciu w 1995 r. prawie 27 mln ton rud miedzi, skały płonne stanowiły ok. 26 mln ton. Tylko niewielką ich część stanowiły odpady stałe składowane na hałdach. Większość odpadów (ok. 94% masy wydobytego urobku) powstawała w procesie flotacji, czyli wodnego sortowania składników zmielonych rud i była składowana w największym w Europie osadniku odpadów poflotacyjnych ? Żelazny Most (o powierzchni 13 km2).Huty miedzi i wytwórnia kwasu siarkowego emitują do atmosfery toksyczne pyły zawierające metale ciężkie, a także gazy (głównie CO2, SO2, związki fluoru i azotu). W rezultacie obserwuje się kumulacje ołowiu, cynku, miedzi i kadmu w glebach i wodach powierzchniowych. Rzeki na obszarze G-LOM są nadmiernie obciążone ściekami przemysłowymi. Ich wody zanikają tez często w lejach depresyjnych, powstających na skutek działalności górniczej i związanych z nią zaburzeń tektonicznych.
Zmiany środowiskowe w Bełchatowskim Zagłębiu Węgla Brunatnego są głównie rezultatem odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego i jego spalania w elektrowni. Odkrywka bełchatowska z usypanymi na obrzeżach hałdami nadkładu (o wysokości 345 n.p.m.) jest przykładem totalnego przekształcenia ukształtowania powierzchni. Wytworzony krajobraz sprawia wrażenie wielkiego krateru księżycowego. Odkrywka ta jest równocześnie wielkim lejem depresyjnym, który koncentruje spływ wód podziemnych z obszarów otaczających oraz wpływa na obniżenie poziomu wód glebowych, co prowadzi do stepowania gleb. Ogromne przemieszczenie skał w rejonie odkrywki (a zatem zachwianie lokalnej równowagi izostatycznej) generuje już odczuwalne wstrząsy tektoniczne. Elektrownia ?Bełchatów? emituje do atmosfery ogromne ilości pyłów, tlenków węgla i siarki. Mimo wykorzystania bardzo wysokich kominów i stosowania elektrofiltrów, zanieczyszczenia te niszczą okoliczne pola uprawne i lasy. Ich opad osiąga bowiem 96 ton/km2 (nie wliczając CO2).
Podobne problemy ekologiczne występują w Konińskim Zagłębiu Węgla Brunatnego i Turoszowskim Zagłębiu Węgla Brunatnego.
Do rejonów silnie zdewastowanych w wyniku znacznej koncentracji przemysłu, infrastruktury i osadnictwa można tez zaliczyć obszary centralne i peryferyjne następujących okręgów przemysłowych: Krakowskiego, Łódzkiego, Warszawskiego, Staropolskiego, Sudeckiego, Wrocławskiego, Szczecińskiego, Poznańskiego, Gdańskiego i Bydgoskiego. Ponadto poważnej presji jest poddawane środowisko wokół wielu mniejszych miast, zwłaszcza tam, gdzie zlokalizowano wysoce materiałochłonny i energochłonny przemysł oraz wydobycie siarki, soli kamiennej i surowców skalnych. Dotyczy to zwłaszcza: Opola, Częstochowy, Kielc, Lublina, Kędzierzyna-Koźla, Tarnowa, Tarnobrzega, Puław, Włocławka, Płocka, Chełma, Świecia, Ostrołęki, Kłodawy, Torunia, Grudziądza i Olsztyna.
Obszary ekologicznego zagrożenia zajmują łącznie ok. 11% powierzchni Polski i koncentrują 35% ogółu ludności. Przypada na nie ok. 70% ogólnej emisji pyłów, 80% emisji gazów, 60% ogólnej ilości ścieków i aż 90% nagromadzonych opadów stałych.

• Główne zagrożenia epidemiologiczne i ekologiczne związane z bioterroryzmem: wąglik, ospa prawdziwa, dżuma, wirusowe gorączki krwotoczne, botulizm, tularemia, bruceloza, gorączka Q, T-2 mikotoksyny, rycyna-próba użycia jako broni biologicznej.

• Wąglik

Laseczki wąglika (Bacillus anthracis) można spotkać w glebie i wodzie niemal na całym świecie. Atakują głównie owce, krowy i kozy, choć nie pogardzą też koniem czy świnią. Rozprzestrzeniają się z wodą, mogą być przenoszone przez dzikie zwierzęta i ptaki lub ich odchody, roznoszą je także owady (np. mrówki). Można je spotkać także w produkowanej z zakażonych zwierząt mączce kostnej czy koncentratach białkowych. Zwierzęta zarażają się zwykle drogą pokarmową. Pewnie dlatego zakażenie wąglikiem u ludzi zdarza się rzadko (nie jadamy zanieczyszczonych ziemią roślin). W niesprzyjających okolicznościach laseczki wąglika wytwarzają przetrwalniki odporne na niemal wszystkie znane metody dezynfekcji (można je zniszczyć tylko sterylizacją parową - w temp. powyżej 100 st. pod dużym ciśnieniem - lub ogniem). W takiej postaci mogą przetrwać nawet kilkadziesiąt lat.

Gdy już dostanie się do organizmu - wąglik jest niezmiernie groźny. W odróżnieniu od innych bakterii, które "dbają" o to, by mogły możliwie długo wykorzystywać żywiciela, wąglik zakłada jego śmierć. Zaopatrzone w mechanizmy chroniące je przed zniszczeniem przez układ odpornościowy laseczki namnażają się w niewiarygodnym tempie.





• Ospa prawdziwa,

Ospa prawdziwa należy do grupy chorób mających największe znaczenie, jako broń biologiczna z racji:
o dużej śmiertelności (do 80%)
o dużej zaraźliwości (przenosi się z człowieka na człowieka poprzez powietrze, a także pośredni i bezpośredni kontakt)
o brak odporności populacji (nie są prowadzone szczepienia)
o trudności w rozpoznaniu na wczesnym etapie ataku (wpływa na to eradykacja)
o jest w stanie doprowadzić do dezorganizacji służby zdrowia
Dżuma
Bakterie dżumy są zaliczane do „klasycznego” arsenału broni biologicznej . Ich znaczenie wynika z rzadkiego występowania dżumy w krajach rozwiniętych, dość dużą śmiertelnością i powszechnej wrażliwości populacji. Pierwszym znanym przypadkiem ich wykorzystania jest oblężenie krymskiego portu Kaffa (obecnie Fedozja) przez Tatarów w 1346 r. Oblegający przy pomocy katapult wrzucali za mury miasta zwłoki zmarłych na tę chorobę (uciekinierzy z tego miasta roznieśli epidemie na całą Europę). Zbrodnicze eksperymenty z dżumą jako bronią bakteriologiczną prowadzili japońscy wojskowi w latach 1937-1945 w jednostce „731” na terenie Mandżurii, dowodzonej przez jap. lekarza wojskowego, gen. Shiro Ishii (1892-1959). W jednostce tej m.in. opracowano specjalne bomby porcelanowe przeznaczone do roziewania zakażonych pcheł. W okresie zimnej wojny były prowadzone przez ZSRR i Stany Zjednoczone badania nad odmianami pałeczki dżumy mogacymi mieć zastosowanie jako broń biolgiczna.
Botulizm
Botulizm – zatrucie jadem kiełbasianym, szczególna postać zatrucia pokarmowego. Chorobę powoduje silny jad beztlenowe bakterie Clostridium botulinum. Znajduje się on w nieodpowiednio przygotowanych i przechowywanych konserwach mięsnych, jarzynowych, owocowych i rybnych. Przebieg i nasilenie objawów choroby zależą od ilości spożytego jadu. Objawy wystąpić mogą po kilku godzinach (przebieg ciężki) lub po paru dniach (przebieg lekki) od spożycia zepsutego pokarmu. Typowe objawy: zaburzenia widzenia – widzenie podwójne, uczucie suchości w jamie ustnej, spowodowane upośledzeniem wydzielenia śliny, oraz zaparcie stolca na skutek porażenia perystaltyki jelit. W postaciach ciężkich występują zaburzenia mowy i połykania, porażenia mięśni oddechowych, zdarzają się zgony. Choroba występuje głównie u ludzi, wrażliwe są również niektóre zwierzęta: norki, bydło, owce, konie i ptaki. Zapobieganie polega głównie na prawidłowym przygotowywaniu konserw (pasteryzacja), nie spożywaniu ich z puszek z bombażem, lub wydzielających zapach zjełczałego tłuszczu. Jad jest niszczony przez wysoką temperaturę (np. gotowanie). Leczenie polega na jak najwcześniejszym podaniu odpowiedniej antytoksyny i zapobieganiu powikłaniom.
Tularemia,

ostra, zakaźna choroba bakteryjna odzwierzęca, wywołana przez pałeczkę Pasteurella tularensis, przenoszona głównie przez zające i króliki (mięso, skóry).

Objawia się wyraźnym powiększeniem węzłów chłonnych, zwłaszcza na karku i pod pachami. Pakiety węzłów mogą rozmiękać i ropieć. Zakażenie drogą wziewną prowadzi do ciężkiego zapalenia płuc.
Bruceloza
Wszystkie postaci choroby mają podobny przebieg. U ludzi jest ona przyczyną znacznego wyniszczenia organizmu, objawia się m.in. gorączką (często o typie falującym), potami, nasilającymi się zaburzeniami przewodu pokarmowego i nieżytem dróg oddechowych, bólami głowy i stawów, powiększeniem węzłów chłonnych, wątroby i śledziony.

Bruceloza należy do najniebezpieczniejszych chorób odzwierzęcych, o nierzadko śmiertelnym przebiegu. Polska, w wyniku podjętej w latach 60. akcji zwalczania tej choroby (choroba zwalczana z urzędu), została zgodnie z normami międzynarodowymi uznana z dniem 1 XII 1980 za kraj wolny od brucelozy.



#3 monetou

monetou

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 60 postów

Napisano 22 listopad 2005 - 09:15

Cześć To o powodzi jest dobre, nawet bardzo dobre. Tylko za dużo się ''rozpisałaś'' jeśli chodzi o walkę z powodzią, bo wydaje mi się to za mało poptrzebne i banalne. O tych chorobach zakaźnych to możesz dać więcej statystyki na temat w jakich krajach występuje np. wąglik, czy na całym świecie, ile procent ludzi przeżywa tą chorobę itp. A jeśli chodzi o ten temat z bfitymi opadami deszczu i śniegu to nie wiem o co chodzi, to nawiązuje się do tego pierwszego do powodzi, bo przecież właśnie te zjawiska doprowadzają do powodzi, ale wydaje mi się, że referat jest niezły.
Aha!
Po co wtrącałaś to o GOP-ie przecież to chyba nie ma kompletnie nic wspólnego z tematem... Pozdrawiam...

#4 monetou

monetou

    1

  • Members
  • PipPipPip
  • 60 postów

Napisano 22 listopad 2005 - 09:18

Nie no jednak po głębszym przeczytaniu stwierdzam, że jednak nic z powodzi nie wyrzucaj A ten górny śląsk to pewnie był do epidemiologii, ale to chyba nie trafilaś... papa



Similar Topics Collapse

  Temat Forum Autor Podsumowanie Ostatni post


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych


Inne serwisy: IFD